Jan van Heemst

docent Reflecties op Kunst en Cultuur

Jan van Heemst studeerde theologie en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. In de theologie studeerde hij af met een godsdienstfilosofisch onderzoek naar het vrijheidsbegrip van Kant, in de filosofie met een cultuurhistorisch onderzoek naar de intellectuele positie van Heine. Deze duits-joodse dichter was eveneens het onderwerp van zijn dissertatie, Berlin Cobweb. The Late Heine: Jewish Wisdom and Hegelianism, Faculteit der Geestewetenschappen, Universiteit van Amsterdam 2003.

Na enkele jaren gewerkt te hebben als assistent-onderzoeker aan de UvA, volgde in 1980 een aanstelling als docent cultuurgeschiedenis aan de Academie van Beeldende Kunsten, de huidige Willem de Kooning Academie Rotterdam. Hij probeert zijn cultuurhistorische belangstelling tegen beter weten in te beteugelen maar is daarin niet echt succesvol. Viool en altsax bieden tussen de bedrijven door wat soelaas.

Zijn bijzondere aandacht gaat uit naar cultuurfilosofische grammatica’s van onze verbeelding – naar manieren waarop we in tijden van globalisering en migratie aan ons ‘zelf’ vorm geven. Hij was van 1980 tot 1992 lid van de redactie van het roemruchte filosofische tijdschrift Krisis, publiceerde (vak)wetenschappelijke artikelen, gastreerde aan de Universiteit Leiden (HOVO) en de Erasmus Universiteit Rotterdam (HOVO), deed radiowerk met Chaim Levano (KRO-literama) en schreef recensies voor Trouw en Raster. Tevens was hij recentelijk inhoudelijk betrokken bij de nieuwe opzet van het Wereldmuseum Rotterdam.

Naast zijn bezigheden op de Willem de Kooning Academie en de AHK is hij ook nog als docent cultuurstudies werkzaam aan masteropleiding van de Rotterdamse Academie van Bouwkunst en lid van de kunstaankoopcommissie van de Hogeschool Rotterdam. Momenteel legt hij de laatse hand aan een compacte Inleiding in de cultuurgeschiedenis (Transfer).