My Silicone Love

De documentaire My Silicone Love van Sophie Dros gaat over Everard Cunion, een 53 jarige man woonachtig in Southampton UK. Everard heeft dertien levensechte poppen. Hij praat met ze, kleedt ze aan, heeft seks met ze en houdt van ze alsof het echte mensen zijn. Is hij gelukkig of is hij eigenlijk op zoek naar een echte vrouw? My Silicone Love zet de alledaagsheid van zijn bestaan tegenover de fantasiewereld waarin de poppen tot leven komen.

Sophie: ‘Ik heb het fenomeen real dolls nooit begrepen. Ik wilde mezelf uitdagen een documentaire te maken over dit onderwerp, waarin ik mijn personage en zijn levensstijl serieus zou nemen en op zoek zou gaan naar een stukje van mezelf. 
 
Naar mijn mening bestaat het medium documentaire om je horizon te verbreden en dingen te leren over mensen en plekken waar je anders nooit mee in aanraking zou komen. In veel documentaires over ‘heftige’ onderwerpen lijkt het grootste doel te zijn om ‘aapjes te kijken’, om je als kijker vervolgens beter te voelen over je eigen imperfecties. Ik vind het interessanter om een spiegel voor te houden en de kijker uit te nodigen om zich te identificeren met iemand waarvan ze in eerste instantie zouden denken niets gemeen te hebben. 
 
Ik ben ervan overtuigd dat een goede film altijd persoonlijk is. Toen Everard me vertelde dat hij zijn poppen had aangeschaft nadat zijn moeder overleden was, vond ik mijn herkenningspunt. Hij was bang voor verandering en bang om ooit nog verlaten te worden. Ik ben zelf mijn vader verloren toen ik veertien was en heb daarna lang geprobeerd alles om me heen stil te laten staan en controle te houden over elke situatie.

Uiteindelijk gaat de film natuurlijk niet over mij. Maar ik heb gezocht naar een gedeelte in mij dat ik kon verbinden aan mijn hoofdpersonage, met als uitgangspunt dat de kijker dat hopelijk ook kan doen en daarmee vooroordelen te ontkrachten.’

Aanbevelingen

Annemiek van der Zanden, studieleider Regie documentaire Nederlandse Filmacademie:My Silicone Love is een gelaagde, ontroerende film, die zonder enig effectbejag een portret schetst van de buitenstaander in onze samenleving, de zonderling, de persoon die er niet bij hoort en die dat ook nooit zal lukken. Eenzaamheid, verlangen (naar contact) en verbeelding (van de liefde) zijn de thema’s. Sophie slaat een brug tussen de vanzelfsprekendheid van sociale omgang tussen de meeste mensen en zij die daarbuiten vallen.

In de vorm is de film bijzonder gestileerd. Daar waar de meeste documentaires de grauwe werkelijkheid laten zien, heeft Sophie ervoor gekozen om het bestaan van Everard in een droomachtige wereld te situeren, de wereld van de verbeelding. Deze gedurfde, brutale keuze is een vernieuwende stijlkeuze in een genre dat zich traditioneel beroept op een zo groot mogelijk realiteitsgehalte.’

Sander Verdonk, producer CTM Pictures: My Silicone Love gaat niet op zoek naar het shockeffect, maar is een ontroerende en bedachtzame film. Sophie heeft een vernieuwende en verrassende film gemaakt over een spannend onderwerp. Het is bijzonder dat ze al op jonge leeftijd een oeuvre heeft gecreëerd met een herkenbare stijl. Ze duikt in de fetishes van mensen, niet alleen uit fascinatie en interesse, maar ook omdat ze raken aan angsten en gevoelens in haarzelf. Zodoende weet ze haar films heel persoonlijk te maken. Vervolgens creëert ze met haar cross over-benadering van documentairemaker en audio-visueel kunstenaar een heel eigen visuele ervaring.’

Student Sophie Dros
Opleiding
Regie documentaire

trailer

Delen