“Iemand komt zoeken naar iets, soms weten ze niet eens waar ze naar zoeken. Voor een scriptie, of voor een onderzoek, of voor een dansvoorstelling die ze maken. Dan stuur je ze weg met een boek van Yvonne Rainer, of een dvd met een monoloog van Spalding Gray. En dan staat later je naam in het programma van hun voorstelling: met dank aan. Of dan komen ze je zeggen, een wereld ging voor me open, en daardoor heb ik dit of dat gemaakt. Dat gebeurt af en toe, niet vaak, maar dat zijn de gouden momenten: dat je studenten iets aanreikt waar ze heel veel aan hebben. Volgens mij is dat de ziel van de bibliothecaris. Ik heb zelfs een keer als personage in een voorstelling gezeten. De theatermaker begon zijn voorstelling met een stapel boeken in zijn handen, en hij had het erover hoe de bibliothecaris hem een boek had aangereikt waar hij veel aan had. Daar ben ik trots op. En ik wist dat niet hè, ik zat in de zaal – ja, dat was wel echt kicken. Dat kun je opschrijven!”