Noa: “Wij hebben elkaar acht jaar geleden leren kennen tijdens een auditie voor het conservatorium en toen was het al leuk samen. We zitten ook in een bandje (L’INC) met Camille Beurret. Het concept is dat we zoveel mogelijk instrumenten spelen en rouleren: gitaar, basgitaar, piano, ukelele, klein percussie en meer. We wisselen de leadpartijen af met driestemmigheid. Ik mis het optreden heel erg. Ik krijg er energie van. Het is meer dan alleen op een podium staan en mensen vermaken. Het begint al bij het kiezen van de nummers en de kleding. Je komt op bijzondere plekken en ontmoet bijzondere mensen. Het maakt ons leven mooier.”  

Iris: “Tijdens de pandemie zijn we tegelijkertijd - als eerste ooit - begonnen aan de nieuwe master Musical Leadership. Als onderdeel van mijn afstudeerproject heb ik composities gemaakt voor een lessenreeks die wordt gegeven aan kinderen met een meervoudige beperking. In die lessen worden de zintuigen aangesproken met behulp van mijn muziek. De methode wekt plezier op bij de kinderen en is er op gericht dat ze met elkaar interacteren.”

Noa: “Mijn project richt zich op kleuters en ouderen, en hoe je die bij elkaar brengt om samen muziek of muziektheater te laten maken. Ter verhoging van het levensplezier van de ouderen en ter bevordering van de ontwikkeling van de kinderen. De afgelopen twee jaar waren Iris en ik elkaars klankbord. Zij was de enige die al die tijd volledig op de hoogte was van waar ik mee bezig was. Ze wilde altijd met me meedenken.”

Iris: “Ik vind het heel bijzonder dat we tijdens de pandemie met zijn tweeën die master hebben gedaan. We zaten niet alleen als enige samen in de klas, maar we woonden ook nog eens met zijn tweetjes in een huis. We zijn daardoor helemaal vergroeid.” (interview: Marco Hohl)