“Ik denk hier veel na over verantwoordelijkheid. Ik ben geboren in 1985, het jaar dat Brazilië weer een democratie werd. Mijn generatie groeide op met het idee van hoop en vrijheid. Maar na de politieke coup in 2016 begonnen we te zien dat deze democratie niet echt was, en dat ze dat nooit echt is geweest. Mijn vrienden die daar wonen, hebben geen werk. Ze vechten. Ze proberen het. Maar de situatie in Brazilië is zo slecht voor kunst en cultuur. Ik heb het voorrecht hier te zijn, en daardoor heb ik een verantwoordelijkheid naar mijn gemeenschap in Brazilië – niet naar mijn land, maar naar mijn gemeenschap. Naar mijn studenten, mijn vrienden, mijn partners, mijn familie. Ik heb de verantwoordelijkheid om iets terug te brengen. Een deel hiervan was altijd al duidelijk voor mij. Maar omdat ik hier buiten mijn context ben, is dit woord nu echt groot geworden, dat woord: verantwoordelijkheid. Het is voor mij niet duidelijk hoe ik dat kan doen. Ik weet dat ik ermee aan de slag moet, maar ik weet nog niet hoe.”
 

(oorspronkelijk interview in het Engels)