Performance wordt in toenemende mate gevormd door digitale technologieën – apps, platforms, AI en mixed-reality tools – die de grens tussen musicus en publiek vervagen. In hybride en digitale formats is het publiek niet langer simpelweg “aanwezig” om te kijken: het kan op nieuwe manieren present zijn, in real time interacteren en soms zelfs mede-maker worden van het werk. Deze verschuiving roept urgente vragen op voor artistieke praktijk en onderwijs: wat betekent het om mét publieken te performen in plaats van vóór hen, en hoe kunnen musici in technologie-gemedieerde settings bewust de voorwaarden voor participatie, agency en aandacht ontwerpen? 

Onder leiding van onderzoeker Victor van der Ven ontwikkelt het project een performancemodel dat de interactie tussen performer en publiek in kaart brengt aan de hand van variabelen als plaats (fysiek, hybride, online), tijd (synchroniciteit, a-synchroniciteit), participatie, wederzijdse afhankelijkheid en agency. Het model is bedoeld als analytisch hulpmiddel voor studenten, makers en docenten die werken met digitale en hybride performancevormen.

Methodologisch is het project participatief en practice-based: het combineert etnografische observatie, interviews, casestudy’s en iteratief testen tijdens projectweken, in samenwerking met studenten en docenten. Het project staat onder begeleiding van lectoren Michiel Schuijer (Conservatorium van Amsterdam) en Naomi Bueno de Mesquita. Het beoogt deelnemers uit alle afdelingen van het Conservatorium van Amsterdam te betrekken, evenals externe experts en makers.

Belangrijke uitkomsten zijn een reader met lexicon en toolkit, en een afsluitend symposium gepland voor september 2026. Het project wil bijdragen aan toegankelijkere en meer participatieve performancepraktijken, met directe onderwijsimpact via integratie in onderwijs en curriculumontwikkeling, en bredere verspreiding naar het muziek- en kunstenveld.